سیمان و فرآیند تولید آن

بیش از ۱۶۵ سال از شروع مصرف انبوه سیمان پرتلند میگذرد و هم اکنون بصورت یکی از مهمترین مصالح ساختمانی درآمده است. تولید و مصرف جهانی این فرآورده در سال ۱۹۸۶ از مرز یک میلیارد تن گذشت و در سال ۲۰۰۶ رقم ۲ میلیارد تن را پشت سر خواهد گذاشت. این ارقام به مفهوم اینست که سیمان به عنوان یک کالاي صنعتی بالاترین رقم تولید را در میان تمام کالاهاي صنعتی دیگر دار است و جالب اینکه سیمان اولین کالاي صنعتی استاندارد شده آن هم در ۱۲۶ سال پیش است.

در تعریف سیمان گفته شد که کلمه سیمان یعنی چسب و منظور از سیمان در مصالح ساختمانی چسبی است که در اثر ترکیب با آب قادر به چسباندن ذرات شن و ماسه (سنگدانه) است و پس از سفت و سخت شدن، در آب حل نمیشود. به همین خاطر به این سیمان، سیمان هیدرولیک گفته میشود و اساساً از اکسید کلسیم تشکیل شده است و این اکسید با اکسیدهاي سلیسم، آلومینیوم و آهن ترکیب میشود و ترکیبات مینرالی یا فازهایی با خاصیت سیمانی را به وجود میآورد.

آشنایی بشر با ملاتها یا مصالحی که خاصیت هیدرولیکی (میل ترکیبی با آب) دارند، یا به عبارت دیگر ملاتهاي آبی که پس از سخت شدن در آب حل نمیشوند، سابقه چند هزار ساله دارد، اما از حدود ۲۱۰ سال پیش بود که بررسیهاي علمی و سیستماتیک روي اینگونه ملاتها و عوامل اصلی سیمانی بودن آنها شروع شد.

در ابتداي کار از کورههایی مشابه کورههاي آهکپزي براي تولید سیمان استفاده میشد و به دلیل استقبال زیاد از این کالاي معجزهگر، در اواخر قرن نوزدهم کورههاي دوار ابداع شد و هم اکنون تکنولوژي به حدي است که با حداقل ممکن انرژي مصرفی و نیروي انسانی کوره هایی با ظرفیت ۱۰۰۰۰ تن در روز عرضه میشود.

    پاسخ دهید

    آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند*